Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Ο ΠΕΙΝΑΛΑΣ ...











Καλημέρα. Πεινάω. Θα μου δώσετε κάτι;
- Ναι, αλλά ήσουν εδώ και την προηγούμενη Κυριακή.
-Μάλιστα ήμουνα, αντέχω μόνο έξι μέρες νηστικός.
-ααα… πρέπει να αντέχεις δεκατρείς μέρες, κάθε δεύτερη Κυριακή να έρχεσαι, έλεγξέ το, μια ιδέα είναι η πείνα…
-Προσπαθώ, αλλά μετά από μερικές μέρες ζαλίζομαι και αισθάνομαι πολύ άσχημα.
-Ε, και; μήπως δουλεύεις ; θα πέσει η απόδοση σου ή θα σε διώξουν από την δουλειά; κοίτα φίλε.. έρχονται πολύ δύσκολες μέρες ,θέλει θυσίες από όλους. Τέρμα η καλοπέραση.
-Ποια καλοπέραση; ένα πιάτο φαΐ θέλω μόνο στη ζωή μου.
-Ναι το θέλεις , αλλά να το θέλεις πιο αραιά… κάθε δεύτερη Κυριακή ας πούμε… κοίτα και εγώ ήμουνα μέσα στη πείνα, μεγάλη πείνα λέμε! Ώσπου εξαντλήθηκα τελείως με πήγανε στο γιατρό και μετά μου έδωσαν αυτή εδώ Την θεσούλα του σιτιστή… σώθηκα λέμε… γιαυτό σου λέω, κανένας δεν χάνεται…
-Ναι, αλλά εγώ πεθαίνω κυριολεκτικά από την πείνα, ούτε για φάρμακα δεν έχω… αν αρρωστήσω… καπούτ!
-Εγώ σε συμβουλεύω για το καλό σου, και δεν θες να καταλάβεις, έρχονται δύσκολες μέρες σου είπα, προπόνηση χρειάζεσαι… άλλωστε και να αρρωστήσεις , υπάρχει η ενορία η κοινωνική πρόνοια, εε; σε κράτος οργανωμένο ζούμε… δεν θα χαθείς…
-Μήπως με την φακή μου θα μπορούσα να έχω μια σαρδελίτσα ακόμα παρακαλώ;
-Τι είπες ρε Πεινάλα!! Ουστ που θέλεις και συμπλήρωμα … Ουστ από εδώ ρε σαρδελιάρη, να γυρίσεις στην Πατρίδα σου ρε, στις παστωμένες σαρδέλες και στους δικούς σου πεινάλες.





https://vimeo.com/161460024