Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ





«Σκέφτομαι πως ετούτη τη στιγμή
κανένας δεν με σκέφτεται
μέσα στο σύμπαν.
Πως μόνο εγώ με σκέφτομαι
και αν τώρα πέθαινα,
κανένας, ούτε ο εαυτός μου,
δεν θα με σκεφτόταν.
Ίσως αυτός είναι ο λόγος
που το να σκέφτεσαι έναν άνθρωπο
Είναι σα να τον σώζεις.»



Κάτι τέτοια μου γράφει
ο roberto juarroz,
την γενέθλια μου ημέρα,
χτυπάει την πόρτα μου
να ξαναγεννηθώ,
όμως οι χτύποι ηχούν αντίστροφα,
σαν να χτυπάει από μέσα.
Ίσως αυτός είναι ο λόγος
που ανασαίνεις σαν υαλουργός

όταν γεννάς ένα ποίημα.