Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

ΕΛΕΝΗ








ΧΡΟΝΙΚΟ

Όταν υπήρξα πολέμαρχος
Για μια Ελένη
Μούπε: «Σε βλέπω στον Όμηρο»
Όταν έγινα Ομηρικός  Θεός
Μούπε:  «πάρε τον πηλό»
Όταν έγινα τελικά τέρας
Μουπε: «τώρα είμαστε ένα»
Και έτσι τελείωσε η μάχη
Για μια Ελένη που έπλασα με πηλό
Θεομαχώντας
Και τελικά κατασπάραξα ολόκληρη
Τα κόκκαλά της γλύφοντας ηδονικά

 παρέα με το τέρας.













ΕΛΕΝΗ


Αλαβάστρινη πάλλονταν
κι ότι είχε με άγγιζε
Ώσπου κάποια μέρα ηλιαχτίδα ήρθε στη ζωή μου.
Μούπε : «δεν είσαι ο Δούρειος ίππος μου»
Έγειρα στα ερείπια της Τροίας
αποκαμωμένος από την τόση προσμονή
υπόγραψα την απρόσμενη απόρριψη
και βγήκα από το ξύλινο κουφάρι.

-Ελένη, Ελένη αλαβάστρινη,
ότι στο κάθε λίκνισμα κέρωνε τη μιλιά μου
σαΐτα και οχιά έχυσε στις φλέβες μου φαρμάκι
τόσες φουρτουνιασμένες θάλασσες η προσμονή
και όταν στην Τροία έφτασα
πόσα τα νεκροπούλια της απόρριψης,
φώλιαζαν στα μαλλιά σου.