"ΣΩΜΑ" - ποίηση- Θανάσης Πάνου

“PROMETHEUS BOUND”

artwork by Thanasis Panou

https://www.facebook.com/artimerosthanasispanou

Εξασφάλιζα ασφαλές περιβάλλον εργασίας

με σώμα γίγαντα σφυρηλατημένο

με ασκήσεις κυκλώπειου βάρους, υπομονής και επιμονής ,

με διατροφή λέοντα,

χτίζοντας όγκο με καλούπια μυϊκού ιστού που βρυχάται,

σε μια ηλικία ωμή,

με ψευδαισθήσεις αθανασίας τυλιγμένη.

Ζούσα τις νύχτες ως μονομάχος

γευόμενος σαν λεία, το δέος των τρωτών.

Και ύστερα… ο χρόνος.

Χρησικτησία ηλικίας,

που ξεφούσκωσε το νεανικό το σφρίγος

και το μόνο που άφησε

ήταν ένα κορμί σαμπρέλα με χαραγμένες πάνω του,

άγριες στιγμές σε ζωώδικες ρυτίδες.

Στεροειδή  από το Χαρτούμ μπορεί και από την Χιμάρα,

έβραζαν είκοσι χρόνια μέσα μου, φουσκώνοντας τα τείχη.

Ένα κενό το αυγό και διάφανο το τσόφλι.

Η έκπτωση μιας φιλοσοφίας της ζωής

που έλιωσε μαζί με τον ιδρώτα σαν κηροζίνη

με ένζυμα και ηλεκτρολύτες,

στο κενοτάφιο , ψηφιδωτών γυμναστηρίου.

Τώρα,

με την υπομονή Μανδαρίνου

καλλιγραφώ στα μεσοδιαστήματα

των μικρότερων στιγμών της ζωής,

σιωπηλές εντολές

για την αναστροφή του χρόνου.

ΠΟΙΗΣΗ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

https://www.facebook.com/PoetryT.Panou

ΕΞΩΣΤΕΣ ΣΕ ΟΝΕΙΡΑ ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΑ Θανάσης Πάνου

ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑ

Το τσοπανόσκυλο δεν μπορεί να προσβληθεί 

από τον ιό των ματιών ή κάποια επιπεφυκίτιδα , 

οσμίζεται τα μικρόβια και δεν προσβάλλεται ύπουλα. 

Γαβγίζει προειδοποιώντας σε όλα τα εμπόδια των ματιών 

και με στριγκλιές πραγματοποιεί τελετές εξαγνισμού. 

Ύστατος γιατρός το τσοπανόσκυλο, 

αποχωρίζεται το κοπάδι 

και σε φανταστικές πραγματικότητες

στρέφεται. 

Ποιος ξέρει αν η επιπεφυκίτιδα επιμένει 

και στα όνειρα που τα μάτια είναι κλειστά.

Τα τσίνορα του λύκου πάντως είναι νυστέρια

 σε αντίθεση με του ανθρώπου τα τσίνορα ,

 που μουλιάζουν μέσα στην επιπεφυκίτιδα 

σε αφόρητες εντάσεις.

Ανθρώπινα μάτια, επιπεφυκίτιδας λεία, 

εξώστες, θέατρα και θεάματα , 

προδοσία της εσώτερης όρασης

ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ

Όπως πάνω από τα γυάλινα σύννεφα 

ζούνε προνομιούχοι άγγελοι –κι όμως διόλου απονήρευτοι- 

έτσι και πάνω σε αυτή τη γη , 

κάτω από αυτό τον ορίζοντα των άγνωστων προοπτικών , 

άνθρωποι – ιερουργοί λικνίζονται στα τοπία των ιδεών, 

πηδούν πάνω από παγωμένες πέτρες

 κι επάνω στο μεθύσι τους θροΐζουν ονειρικές μουσικές 

σε απαστράπτοντες αμπελώνες 

μεταμορφώνοντας τον ιερό καρπό σε πορφυρό κρασί 

και απλόχερα τα κύτταρα της γης ποτίζουν.

Προνομιούχες υπάρξεις,

στρατιές ποιητών – Σαμάνων 

που με εδέσματα ραμφίζουν τη ζωή 

και αναγεννούν από την αρχή τον κόσμο , 

πάνθηρες, 

φύλακες των τρυφερών πελμάτων των ιδεών.

ΕΞΩΣΤΕΣ ΣΕ ΟΝΕΙΡΑ ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΑ

Το μαξιλάρι γίνεται πλίνθος

και το κρεβάτι ατσάλινο  

 όταν τα  όνειρα προσφέρουν ένα καλάθι σύννεφα,

την διάτρητη απουσία του έρωτα

και χρώματα θολά που ζωγραφίζουν μοναξιές

PAUSE

Η παγωμένη του έρωτα εικόνα

 αναγγέλλει συναισθηματική αναιμία

και,  βεβαίως, στυτικές ανεπάρκειες.

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ

Οι τυραννισμένοι της μύγας του  Έρωτα

οι στερημένες ηδονές του ανέγγιχτου δέρματος

 και οι πειθαναγκασμένες παρθενίες,

 όλα,

 διθύραμβοι περιοδευόντων του πόθου θιάσων ,

 όλα,  

τελετές της συννεφιασμένης του πάθους κηδείας,

νυχτερινοί δαίμονες

που ευνουχίζουν  συναισθήματα.

ΩΩΝ

Δια

τα

γες

Γλω

σ

σας

αχό

ρτα

γης

νέο

αίμα

ανα

σαί

νουν