Το ένα πάνω στο άλλο ανασαίνει. Είναι η μάχη των σωμάτων, η μυστική γεωμετρία , μες την εν χώρο, ηχηρή των όντων ορμή. Αυτοί οι δυο έμπνεοι όγκοι είναι οι αιώνιοι συνοδοιπόροι στου έρωτα την ουτοπία, στο προοπτικό σημείο, το άλαλο των τρελών σημείο φυγής, στην ένωση των τέλειων σχημάτων που προκαλούν την γεωμετρία. Μυστήριο των ανασασμών αυτοί οι δύο τροχοί, οι περιστρεφόμενοι στο διηνεκές, πρόσωπο με πρόσωπο, όσο κρατάει το ταξίδι και το γέλιο, κυνηγημένα αδιάκοπα από το πλάνεμα της ερωτικής πορείας. Το ένα πάνω στο άλλο ανασαίνει στο αλαφροΐσκιωτο καρδιοχτύπι, στο πήδημα της γεωμετρίας , την έκρηξη της ύλης και του χρόνου.
Influences
YIORGOS FAKANAS GROUP, Charles Mingus, Funkadelic, Thelonious Monk, Buddy Guy,
Jaco Pastorious, Miles Davis, James Brown, Tuohisuut, B.B. King & Eric
Clapton, Joe Henderson, John Coltrane, Moles Band-Xylokastro,concert pianist, Black Sabbath, Victor Goldberg,
Rory Gallagher, Horace Silver, Herbie Hancock, Joni Mitchell, Stanley Clarke
Change
this ↓
How long
have you been playing?
there are 365 days in a year. aLL it's a
holiday if you love ...music
What was the first concert you ever went to?
!!!!!! school.....it was announced in the
newspapers !!! haha!!
What gear do
you use?
tradicional flutes from old makers and bass
Ibanez & fretless musicians H8
Who was your biggest musical influence growing
up?
the recording in London at the studio MUSIC of
the SPHAIRES with John Mizarolli & b.Burell (great musicians, that used to
play with Bad Company, atomic rooster, king Krimson...) ...oh ..with S. Davis ,
for the poetical collection " Conjectural anatomies" ( i played the
Pan Flutes & bass guitar). There was created an interesting jazz-ethnik
mood. The ELAFONISOS , song is included in the "jazz revelw 2000 "
album a production of studio MUSIC OF THE SPHERES as well as the C.D "the
next big think" at the magazin POP & ROCK an in the anniversary CD of
the MOLES BAND for their 25 years after their cylation.
Are you in a
band? Have you been in bands?
moles band - 25 YEARS!! school band...from
here to eternity...
If you could
jam with anyone, who would it be?
thare are a lot of musicians especially in
jazz and blues...Great moment : my musical co-existance with the great music
teacher giannis zouganelis that in the poetry night of Argiris CHIONIS we
played only...(TUBA by Mr ZOUGANELIS and wooden flutes by me) Also the
presentation at the magazine Jazz & Jazz from mr Fontas Trousas.
What's
the biggest audience you ever performed to? What's the smallest?
!!!!!!!!20 years... i am happy for that...
You're stuck on a desert island and only get
to bring one album with you. What do you pick?
!!! the musical investunent in the documentary
"GARY SNYDER" Of the composer T. PAPATHANASIOU from the
Greek-American union and the University of Athens. It;s a great honour for me
and our BAND. poetry-music-art!!! ... one album ..
Bobby San
Juan very talented man
Vocalist in Sydney, Australia
Props
James Glenn
Working that thumb. Dig it man. Nice work.
Bassist in Elizabeth City, North Carolina
Props
Petar Bakardjiev
- PETRONIMIUS Super!!!
Keyboardist in Bourgas, Burgas, Bulgaria
Props
Raphael
Messi my man!!!oh yeah!bro you are lefty...AWESOME!!!!!!
Bassist in Six-Fours, FranceJames Noble Nice
melodic and memorable playing.
Guitarist in Fraserburgh, Aberdeenshire
Props
(Claude
Babilaere superbe sonorit ,sacr collection de grattes ;))> Drummer
in Nantes, France
Η αληθινή τέχνη, δεν πρέπει να είναι μια σκιά της πραγματικότητας ή μια αντανάκλαση του κόσμου γύρω μας αλλά μια ιδιόμορφη αναδιοργάνωση και ανασημασιοδότησή του. Η «ανοικείωση» είναι ένας όρος που εισήγαγαν οι Ρώσοι φορμαλιστές γύρω στο 1920, προκειμένου να εξηγήσουν μιαν από τις βασικές λειτουργίες της λογοτεχνίας. Ξεκινούν από τη διαπίστωση ότι το βασικό μέσο που χρησιμοποιεί η λογοτεχνία, δηλαδή η γλώσσα, έχει και άλλες χρήσεις, μη λογοτεχνικές. Η πρακτική γλώσσα που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή «αποκρύπτει» τα μορφολογικά χαρακτηριστικά και τις λειτουργίες του καθημερινού λόγου, ώστε να μπορούμε να τον προσλαμβάνουμε με αμεσότητα, ευκολία και ταχύτητα, να μη στεκόμαστε δηλαδή, στις ίδιες τις λέξεις ή τις φράσεις και στον τρόπο κατασκευής και λειτουργίας τους, αλλά να πηγαίνουμε κατευθείαν στο περιεχόμενο τους. Άρα έχουμε συνηθίσει να αντιλαμβανόμαστε μηχανικά και σχεδόν αυτόματα όχι μόνο τον ίδιο το λόγο αλλά και τα πράγματα για τα οποία μιλάει. Αυτό αποτελεί μια αυτόματη, μηχανική και ανυποψίαστη σχέση με τη γύρω πραγματικότητα, η οποία μας φαίνεται απολύτως οικεία.
Από την άλλη πλευρά, η γλώσσα της λογοτεχνίας, έχει την ικανότητα να παρεμποδίζει, να διασπά και τελικά να καταργεί αυτό τον αυτοματισμό της αντίληψης, προσδίδοντας στα πράγματα μια νέα μορφή, ανοίκεια, ξένη και παράξενη και αναγκάζοντάς μας να τα δούμε όλα μέσα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Η πραγματική λογοτεχνία δεν πρέπει να αντανακλά απλώς την πραγματικότητα αλλά να την παρουσιάζει μέσα από ένα ιδιόμορφο πρίσμα, ένα παραμορφωτικό και ανοικειωτικό φακό. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να κλονίσει και να διαψεύσει τις αντιλήψεις που μας έχουν επιβληθεί από την τετριμμένη καθημερινή γλώσσα και με την βοήθεια των οποίων αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Τα λογοτεχνικά κείμενα έχουν τη μοναδική ικανότητα να ανοικειώνουν τη συμβατική γλώσσα της καθημερινότητας και, συνεπώς, την ανθρώπινη εμπειρία, ανατρέποντας τους καθιερωμένους τρόπους με τους οποίους αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα.
Πώς όμως επιτυγχάνεται η ανοικείωση; Σύμφωνα με τους φορμαλιστές, η ποιητική γλώσσα επιτυγχάνει την ανοικείωση, επειδή είναι πολύ πιο συστηματική και έχει υψηλότερο βαθμό οργάνωσης από την πρακτική. Συγκεκριμένα, η γλώσσα έχει στη διάθεσή της μια σειρά από μηχανισμούς, με τη βοήθεια των οποίων δυσκολεύει τον αναγνώστη και τον εξαναγκάζει να προβληματιστεί, καθιστώντας αδύνατη την αυτόματη πρόσληψη του περιεχομένου. .Οι Ρώσοι φορμαλιστές ανέπτυξαν τις απόψεις τους στα χρόνια 1915-1930 και προσπάθησαν να καθιερώσουν την επιστημονική μελέτη της λογοτεχνίας, διατυπώνοντας μια ολοκληρωμένη θεωρία. Στους μηχανισμούς αυτούς, οι φορμαλιστές κατέτασσαν το μέτρο, το ρυθμό, την ιδιόμορφη σύνταξη, τη μεταφορά, τη μετωνυμία, την ομοιοκαταληξία, τις κάθε είδους αφηγηματικές τεχνικές κτλ – με άλλα λόγια, ένα ευρύ φάσμα μορφολογικών στοιχείων, προς τα οποία έστρεψαν την προσοχή τους. Η μοντέρνα λογοτεχνία δεν προσπαθεί να κρύψει ή να καλύψει το γεγονός ότι είναι μια κατασκευή αλλά, αντίθετα, προβάλλει ξεκάθαρα τις τεχνικές διαδικασίες και τους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί. Αυτή η πλήρης αποκάλυψη ή απογύμνωση των μηχανισμών, μας υπενθυμίζει συνεχώς ότι αυτό που διαβάζουμε είναι κάτι υλικό και τεχνητό, μια καλλιτεχνική κατασκευή που είναι αυτόνομη και δεν έχει άμεση σχέση με την πραγματικότητα.
Θανάσης Πάνου (ΠΟΙΗΣΗ-ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΕΞΕΛΙΞΗ)
Η ΠΟΛΗ
Δεν είναι ένα αισθημα που έρχεται μόλις την δούμε - μιά χαρά
για την όραση- αλλά κάτι που το αφουγκραζόμαστε. Αφουγκραζόμαστε μια τάξη μέσα
στον χρόνο μας. Η πόλη είναι ανθρώπων σημεία και πράξεις. Ως ενα Ανθρωπογλυφικό
πορεύεται στο χρόνο.Αδιαλείπτωςχάνει μέλη της και αναγεννάται,κάνει πως έχει ιστορία, επιθυμεί και φλέγεται
να δημιουργήσει. Προς τα εμπρός κοιτά, ανασαίνει και με τις πνοές της άγεικαι αφηγείται, επιγραμματίζει και καταγράφει
την πορεία της αγάπης μας για αυτήν. Φέρνει στο φώς τον χώρο εντός του οποίου
μας χωρά και καταδεικνύει τα λάθη μας. Η πόλη δεν είναι μία υπεράνω του κόσμου
άυλη πραγματικότητα που προσμετράται στην ζωή μας με τα συναισθήματα αλλά μια
μαρτυρία για τις πράξεις μας. Η πόλη δεν μας χαρακτηρίζει απλά,μας καλεί να είμαστε συνεχώς κεραυνοί και
αστραπές και ως ενα γεωπολιτικό όν να απομονώνουμε τις απειλές που την
ασφυκτιούν.Η αλλοτριότητα του χώρου οδηγεί στην οργανική δυσλειτουργία την δική
μας.Φύτρωμα, γέννηση, άνθηση. Κύηση και όχι κατασκευή ζητά. ανάδειξη και όχι
καταχώνιασμα των ανθρώπων της , των παιδιών της. Διαγραφή καμία. Φωνάζει, για
να ανοίξουμετα μάτια μας και να
διασπείρουμε το μήνυμα ότι εχει σώμα και πονά με τις πράξεις μας. Εχει κύματα
που φουσκώνουν και αντηχούν τα ολισθήματά μας.Δεν χρησιμοποιεί λέξεις ποιητών. Οι λέξεις της είναι χαλίκια στην
παραλία της , θραύσματα ενός πολυτιμου μεταλλεύματος που βρίσκεται κάτω απο τά
πόδια μας , απο την γέννα. Η πόλη γνωρίζει πολύ περισσότερα απο αυτά που μας
αποκαλύπτει στο φως του κορινθιακού ήλιου. Ειναι μια ανοιχτομάτα πόληκαι μας τραβά τα αυτιά για τις αταξίες μας.
Στην εικόνα της θέλει να υπέρχει κάτι απο το πνεύμα των παιδιών της. Την κοιτώ
,και αυτό που δεν βλέπωμε πληγώνει.Πηγή της σάρκας μας η πόλη,δεν είναι νεκρή ύλη, είναι η τέχνη που
εκπέμπει ακατάπαυστα τις αλλαγές στις ανθρώπινες μορφέςκαι πράξεις. Την πόλη την βλέπεις πάντα αλλά
δεν αρκεί. Ζητά και να ακούς το δράμα της πορείας της.
9.jpg)
.jpg)
